breiwerk, borduurwerk en de linnenkast

Opnieuw een verhaaltje vanuit de Mariahoeve...zie blogs van (eer)gister. Ik ben dol op verhalen van vroeger;
Dit keer over het breiwerk en de linnenkast.


Breien was vroeger werk... Per dag een paar 'regels' breien en zelfs als je op stap ging, nam je je breiwerk mee...want stilzitten was jammer van de tijd.

Veel bezoeken moesten lopend worden afgelegd en dan was het handig dat het breiwerk heel op het volgende adres tevoorschijn kwam.
Zo werden er vingerhoedjes gebruikt om de naalden in te steken.  
Maar na de oorlog had men nog een beter idee. Als je lege kogelhulsel over de naalden schoof, had je mooie en veilige punten aan je breiwerk.
Dit breiwerk is van Maria...zo ver was ze toen ze stierf.
En dan de linnenkast. Onze gids vertelde dat het in deze streek de gewoonte was dat linnenkasten altijd op dezelfde manier werden ingedeeld.
Want als er iemand ziek was en buurvrouw moest komen helpen, dan wist ze feilloos waar ze de onderboeken of de beddenlakens kon vinden. " s'nachts bij een oliepitje was dat wel nodig, want je kon niet goed zoeken in het donker...dan greep je tenminste niet mis" 
Hoe praktisch is dat.

Gelijk maar even foto's van wat 'los' handwerk
Deze theemuts; is het geen pronkstukje?
En de schouw over de hele breedte van de kamer was versiert met deze gehaakte rand. Nooit op deze manier verwerkt gezien. Jullie wel?
Ik kan nog wel even doorgaan maar laat het hierbij. Genoeg te zien en te vertellen, dus voel je vrij er eens een kijkje te gaan nemen.

Reacties

Populaire berichten