kamerplanten opkweken

Wat een gezellige reacties kreeg ik op de post van gisteren. Heel herkenbaar.. Vandaag nog verder:

Het begon 7,5 jaar geleden met het oppotten van twee stekjes van behoorlijke vetplanten op kantoor.
Het leek me wel wat om eens te kijken hoe lang het zou duren voor ik een behoorlijke plant had.

Hieronder is het resultaat van de ene stek...


En de plant met appeltjes op de hoofdpagina is de tweede opkweek...(zonder appeltjes dus he? die zijn er voor de lol in gehangen).

Ik heb er echt schik van.



Ook de graslelie hierboven is een stekje dat ik kreeg. En een paar plantjes heb ik als bambino plantje gekocht en opgekweekt. Je doet er natuurlijk een poos over, maar het is leuk om de groeikracht te zien van een plantje.

Heel veel planten zijn makkelijk te stekken. Nou ben ik best benieuwd; doe jij dat wel eens?
En heb je dan favorieten?



Geef je ook wel eens een plant kado? Heb je voorkeur voor bloeiende planten of alleen groen?
Vind je grote bladeren mooi of juist dat kleine? Of heb je liever geen planten en waarom dan niet?
Laat het me weten, vind ik leuk.



Nou zag ik deze week een reportage over een schoolgebouw dat omgebouwd was tot tijdelijk verblijf van vluchtelingen. (hoera, goed idee!)  maar die waren nog wel saai.
's Nachts bedacht ik hoe leuk het zou zijn als we planten zouden opkweken voor deze mensen om ze een beetje huiselijkheid aan te bieden... Dus als er hier een school/bankgebouw omgetoverd gaan worden.... Ik ga alvast aan de kweek.

Reacties

  1. Tot 17 jaar geleden woonden we in een 1-gezinswoning en daar stonden echt overal planten, tot ongenoegen van mijn zonen.
    Ze vertelden wel eens aan vreemde mensen, dat zij in een groentewinkel woonden.
    Daarna, kinderen waren uit huis en mijn man overleden, ben ik kleiner gaan wonen in een woning waar geen vensterbanken waren en ik had bovendien een drukke baan, dus zo goed als geen planten.
    Nu woon ik in een flat met onder alle vensterbanken cv, niet zo gunstig, maar desondanks doen orchideeën het hier zeer goed.
    Terwijl ik altijd hard riep, nooit orchideeën te willen.
    Oude-mevrouwen-planten vond ik dat.
    Tja, ik ben nu bijna 71, daar zal het wel aan liggen, maar ik vind ze prachtig....
    Fijne dag!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ziet er gezellig uit. Veer herkenbare planten. Zelf stek ik eigenlijk nooit.

    Op de kleuterschool kreeg mijn jongste broertje eens een stekje mee. Voor moederdag, in een mooi zelf versierd bakje. Die plant heeft het jaren overleefd. Totdat mijn oudste broer trouwde en hem meekreeg. Met 2 jaar was Josje (de plant) dood, na een jaar of 20. Er kon nog net een stekje afgehaald worden, Josje 2 is alweer een aardig eind gegroeid.

    Die bewuste jongste broer (inmiddels getrouwd) ging planten voor in huis kopen. Wat zullen die mensen in het tuincentrum hebben gelachen. "We zoeken een mooie plant, die lang blijft zijn met kleurrijke, liefst rode, bloemen. En niet te duur." Ze kwamen met 2 groene planten thuis. Ik heb het een paar keer gezegd: planten hebben licht nodig, dan kun je niet de hele dag je rolgordijn erachter naar beneden doen. Het hielp niet.
    Ze gingen een half jaar naar het buitenland, mijn moeder pepte de planten weer wat op. Ze kwamen weer even in NL wonen en vertrokken weer naar buitenland. Moeder weer aan de slag met de planten. Voor eentje was het al te laat. De andere leeft nog en is inmiddels gestekt.
    Toch maar eens aan mijn moeder om een stekje vragen!

    Binnenkort krijg ik mijn eigen kantoor en verhuizen er een paar grote planten vanuit huis mee. Heb ik weer ruimte voor nieuwe stekjes!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik houd heel veel van vetplanten omdat ik allergisch ben voor heel veel andere (bloeiende) planten. Ik wil nu nog heel graag een aloë plantje. Die komt er wel :-)

    Als ik weet dat mensen er van houden geef ik rustig een groene plant cadeau. Behalve bepaalde planten, omdat ik weet wat allergie met een mens kan doen. Kerststerren en hyacinten geef ik nooit cadeau :-)

    Leuke blog zeg.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Bijna 24 jaar geleden kreeg ik van mijn oudste zoon een klein 'IJzeren Hein' plantje voor Moederdag. Zo'n heerlijk groene vetplant met dikke blaadjes, mijn lievelingsplant. Ik houd erg van groene (vet)planten.
    De moederplant is niet meer, maar ettelijke stekken heb ik ervan genomen en een van haar jonge loten is nu zelf een struik van formaat en heeft een prominente plaats in mijn woonkamer.
    Nieuwe stekken staan alweer op water wortel te trekken, ga ik straks oppotten voor diezelfde oudste zoon. Hij vindt die plant mooi en er kleven heel wat herinneringen aan.
    Overigens kreeg ik in datzelfde jaar van een van mijn andere zonen een heel kleine bolcactus, dat hij bij het tuincentrum uit de afvalcontainer had gered. Jarenlang heb ik hem vertroeteld en gekoesterd, hoewel ik geen echt cactusmens ben. Hij ging bloeien en werd uiteindelijk een giga bol.
    Jarenlang, in de vorige eeuw, schreef Fop I. Brouwer in het toenmalige Nieuwsblad van het Noorden "Over al wat groeit en bloeit en steeds weer boeit". Ook zo'n dierbare (jeugd)herinnering.

    Hartelijke groe(i)tjes,

    Jeanneke.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Fijn als je laat horen wat je ervan vindt.

Populaire berichten