gebreide truien

Vroeger toen ik klein was, naaide mijn moeder al mijn jurkjes. Mijn ouders hadden niet veel geld, maar fantasie genoeg dus wat het geen probleem. Ik liep er altijd schattig bij. In het portiek verderop woonde mijn vriendinnetje.
Daar mocht ik wel eens binnen spelen. Dat vriendinnetje zag er ook altijd leuk uit, maar haar moeder kon niet naaien. Als ik dan in hun woonkamer kwam, vroeg de moeder: "heeft je moeder je jurk zelf gemaakt?" en dan moest ik bij haar komen. Ze draaide de zoom naar boven om te kijken of het zo was. Ik voelde een soort afkeur in haar manier van doen.
Mijn moeder lachte er om.. en zei dat het niet zo erg was.

foto genomen in het Openlucht Museum te Arnhem

Mijn moeder breide ook. Voor mij maakte ze een vest met ingebreide kleurtjes. Ik was dol op dat vest. Jammer dat ik daar geen foto meer van heb. Maar ze heeft later nog een keer een trui op die manier gebreid voor mij. Dat was ik weer vergeten.
Tot ik een foto vond. 


Dat is waar ook, dacht ik: ik heb er nog een gehad. Wat ik ermee gedaan heb, kan ik me niet herinneren. maar wat is ie eigenlijk ook leuk! ( en wat was ik hier nog jong!)

Rond die zelfde tijd breide mijn moeder ook onderstaande trui. Ze was er wel even mee bezig, er waren nogal wat "bestellingen" voor mijn vader en haar zelf breide ze in het lichtblauw met wit.
Voor mijn man en mij in onderstaande kleuren.


Mijn schoonzus zou zeggen "vette" (is dikke) truien.



Reacties

  1. het kan natuurlijk ook zijn dat die buurvrouw helemaal onder de indruk was! Dat ben ik tenminste altijd als mensen iets zelf hebben gemaakt.

    De truien vind ik indrukwekkend. Lijkt me supermoeilijk met zulke mooie patronen er in.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. heel herkenbaar jouw verhaal.
    Zo verging het mij ook ik werd altijd aan alle kanten bewonderd om de brei kunsten van mijn moeder.
    :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Die truien zijn tijdloos, ze worden nu weer gebreid. Heel mooi gedaan. leypaus27

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Die met rood is erg mooi. Mooie trui.
    Ik wou dat ik ooit had leren breien. Dat mis ik nu wel.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. zo herkenbaar dat naaimandje op pootjes!!!
    en ja.. mijn ma naaide ook alle kleding voor ons kinderen..
    helaas deed ze dat maar met 1 patroon uit de burda.. een ouwelijk raar geval..met een dubbele zoom, zodattie bij groei uitgelegd kon worden.. wat je ALTIJD zag.. ik haatte die jurken!!!
    was veel blijer met de 2e hands kleding van nichten die 5 jaar ouder waren dan ik! in mijn ogen zoooo frivool..hahah ik weet nog dat ik dan de pumps er bij dacht die mijn stadse nichten droegen..
    ik had slippers en klompen en kaplaarsen en voor school degelijke dichte schoenen ..ach ja.. geldgebrek he..

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Fijn als je laat horen wat je ervan vindt.

Populaire berichten