woensdag 22 februari 2017

keukentje maken van een stoel



Eén van onze kleinkinderen viert over een poosje zijn 2e verjaardag.
Mijn dochter heeft al een verlanglijstje en daar staat een keukentje op.


Die kun je te kust en te keur kopen. Heel luxe of eenvoudig. Je kunt het nieuw aanschaffen of soms bij het grof vuil scoren.

Alles is mogelijk.
Maar als je dan zo'n keukentje hebt, dan zit je ermee...

Want wat ik vaak zie, is dat de keukenspullen door heel de kamer slingeren en de keuken zelf een verzamelbak is van lintjes, paperclips, vetkrijtjes, snippers papier en de jongste glitterster van de dagopvang.
Troepig dus.

Nou is het wel zo dat kleinzoon ernstig aan het kóken is. En dat vraagt dan toch weer om iets!

Dus hebben we verzonnen dat je een stoelkeuken kunt maken. 
Je haalt de keuken van de stoel zodra kindlief klaar is met koken en vouwt 't op.
Dochter vroeg of ik het zag zitten om dit te maken.
En zo zit ík dus te verzinnen dat de lap gordijnenstof, die een andere dochter bij mij achter liet
(voor-u-weet-vast-nog-wel-wat-u-er-mee-kunt-en-anders-mag-het-weg), hiervoor geschikt is.

Dan begint het grote uitvoerwerk.
Als ik het zag zitten, mocht er een 'ovendeur' in, want er kon nog een plankje op de onderste stoelsport.


Ok... Ik heb een restje ruitenfolie over en met biaisband kom je een heel eind. 
In de rand boven de afgewerkte opening schuif ik een metalen lineaal. Op de 'ruit' naai ik magneetjes aan de bovenkant. En zo kan de klep sluiten...


Omdat ik blauw biaisband gebruikt heb, leek het me mooi om met blauw verder te gaan. Dus ook de 'knoppen' worden blauw.




Dan komt de kookplaat aan de beurt. toch even op pinterest gekeken om ideeën op te doen.


Het is niet goed te zien maar ik heb cirkels van zilver koffieverpakkingen geknipt en zwarte streepjes voor de pannendragers van zwart biaisband,,,

Ze zitten al vast.
Op het vervolg moet je nog even wachten, want 't is nog niet klaar... 
Als kleinzoon zijn keuken krijgt, laat ik de rest zien.

Ik fantaseer vrolijk verder achter de naaimachine.

dinsdag 21 februari 2017

Amsterdam


Even er tussenuit geweest... dat kon zomaar. Heel bijzonder vind ik zoiets nog steeds.
Wat voel ik me een gezegend mens; samen met mijn man naar mijn geboortestad, gezond genoeg om lekker te slenteren door de straten.
(15 km per dag haalden we in ieder geval wel).


Veel foto's maken, veel bekijken, veel genieten van oude panden. Fantaseren over vroeger tijden
en goed kijken naar de mensen om je heen.
Je verbazen over hun diversiteit, overal vandaan, alle talen. Wat een mogelijkheden heb je in een vrij land met een beetje vrije tijd en een beetje geld.


ik realiseer me dat het je zomaar kan ontbreken aan één van die zegeningen.

Je bent vrij... maar intussen zijn er al die mensen in je gedachten waar je mee mee blijft leven.
Want wat gebeurt er intussen veel in de gezinnen van onze kinderen en van vrienden.


Wat fijn dat je bereikbaar blijft met WhatsApp en telefoon.

Wat een werelden spelen zich af in onze hoofden.
Fijn dat je zomaar ook onder het wandelen gebeden op kunt zenden naar Eén die hoort...
Die ook weet wat nodig is.
Dus kun je tóch gewoon enorm genieten.



donderdag 16 februari 2017

vilt vingerpoppetjes

Zo'n lekker handzaam karweitje is dit. Vingerpoppetje maken.


Heel iets anders dan de deken van gisteren... maar Hettie is weer de maker van dit moois.

Tegelijk met de foto's van de deken tingelden de foto's van dit spul binnen. Hettie had dit bedacht als voorbeeld voor de inloopochtend.

En het zijn geslaagde voorbeelden, want haar kleinzoon was vooral gek van het draakje.


Als je een beetje handig bent, kun je het namaken. Leuk werkje voor op de bank.

En misschien bedenk je er nog een serie bij.
Veel plezier. (en dank je wel Hettie voor het delen).

woensdag 15 februari 2017

gebreide deken van Hettie

Ik heb 'm al in het echt gezien en was er weg van. 
Na alle dekens die ze haakte, is Hettie maar eens begonnen aan het breien van een deken. 
En hoe mooi is deze:


Ze stuurde me de foto's en dus kan ik 'm laten zien.
Het truitje op de foto hieronder was de inspiratie. Jaren geleden heeft een buurvrouw voor  het (inmiddels volwassen) zoontje van Hettie deze trui gebreid.



Hettie heeft de trui, toen ie te klein werd, nagebreid.

Eerst bedacht ze dat het leuk zou zijn, als ze de deken in blokken met patronen zou kunnen breien.
Maar bij nader inzien leek dat teveel gedoe met al die draden. En dus werd het per 'reep' in één patroon en in één kleur.


Ze zocht een patroon voor zo'n deken, maar vond niets naar haar zin. 
Al zoekend kwam ze erachter dat het handig is om bij knutseldingen Engelse zoektermen te gebruiken.


De meeste patronen (19 verschillende) heeft ze gevonden onder de zoekterm 'knie and purl'
Betekend recht en averecht. De patroontjes bestaan ook alleen uit recht en averechts breien.
Het lijkt me een ingewikkelde deken, maar als je goed kijkt, zie je dus dat het wel meevalt.
Wel zwaar om op de pennen te hebben? Volgens mij heeft Hettie daar pennen voor gebruikt die met een draad verbonden zijn, zodat je de ruimte kwijt kunt.

Niet alleen mooi maar ook warm en zacht... en waar past zo'n deken nou niet thuis?


dinsdag 14 februari 2017

haken en de handwerkbeurs


Vorige week ook naar de handwerkbeurs geweest? Ik wel, en ik heb genoten.
Wat minder makkelijk gaat, is foto's maken. Soms zie je zulke briljante dingen (voorbeelden vaak) dat ik die wel zou willen fotograferen, maar daar zijn de standhouders over het algemeen niet blij mee.
Geeft ook niet, ik snap dat wel.


Waar ik aan de praat raakte en wel foto's mocht maken, was bij een ruime stand waar een caravan stond. Van Haak maar aan.
Een uit de kluiten gegroeid project dat nog steeds gaande is; van het haken van de grootste grannydeken ter wereld.


Wat is het idee? 
3-ledig....Het initiatief is ontstaan in Leeuwarden en rolt zich uit over Nederland.

1- Leeuwarden is volgend jaar culturele hoofdstad van Europa..
feestje vieren dus...met de grootst denkbare gehaakte deken.
2- Wat zou het leuk zijn als overal in Nederland van die gezellige haakclubjes ontstaan. Goed voor sociale contacten, productief en vrolijk... allemaal aan de haak.
3- En dan worden al die granny's die worden gehaakt met wat voor garen dan ook, gestuurd naar Leeuwarden naar deze gezellige dames die er één enorme deken van maken.
Ze zijn al heeeel ver, maar er kan altijd nog wat bij.

Wat gebeurt er vervolgens als de deken zijn werk heeft gedaan als oogverblindende uiting van saamhorigheid? 
De enorme deken wordt in kleine dekens uiteen gehaald en aan mensen gegeven die een deken zo ontzettend hard nodig hebben waar ook ter wereld(?)

Dit is wat ik begrepen heb van deze gastvrouw op de beurs.


Om te kijken of ik niet fantaseer: bekijk de FB pagina.


Gehoord hebbende over waar het om ging, bedacht ik dat het me leuk leek dit te delen.
Doe ik natuurlijk graag.
Thuis meteen achter de laptop en zoeken maar....
Ik had nog niet van dit project gehoord... en dat is mijn eigen schuld...
want ik ben nb. bloglid van Haak maar aan...

Maar omdat ik momenteel niet zo veel haak en dus die blogpost niet bezoek, was het aan mijn aandacht ontsnapt... Hoe dom is dat.
Ik hoop het hiermee goed te maken.

p.s. Als je nou wilt haken en je hebt geen haakclubje in de buurt en je ziet het ook niet zitten om er één te starten: geen nood... je mag gewoon op eigen houtje meedoen. Voor sommige mensen is dat
heerlijk. Dus schroom niet en haak maar aan.


vogel schilderijtjes van stof en papier.


Weer een keer een inloopochtend werkstuk.
Een kaart met een vogel maken..van stofjes of papier.


Het is heerlijk alleen al om zo samen bezig te zijn, dat het resultaat dan ook nog leuk is, is mooi meegenomen.


Als je zelf aan de slag gaat, kijk dan eens naar materiaal wat niet zo voor de hand ligt.
Misschien een mixed media kaart.



maandag 13 februari 2017

tas van een oude spijkerbroek gemaakt door Hetty

Hetty kom ik regelmatig tegen, omdat we oa. samen in het team van de inloopochtend zitten.
Zij is diegene die zeker een keer per jaar al haar gedroogde bloemen meebrengt om daar samen de mooiste dingen van te maken.



Maar ze kan natuurlijk véél meer, zoals deze tas.
Ik mocht de foto's plaatsen, maar moest er wel bij zetten dat ze geïnspireerd was door mij.



Dat is heel lief, maar dit is weer zo'n leuke 'andere' tas als ik maak; het zijn toch echt haar eigen wensen en ideeën die er in zitten.

Het begon met een afgedankte spijkerbroek van haar man. "voor Elizabeth". was haar eerste gedachte
"nee, ik ga er zelf mee aan de slag". was de tweede... (hoera, leuk)





Wat wilde ze? Een tas met veeeeeel vakken... dat is gelukt. Restjes gebruikt, mooi binnenkant stofjes en oude ritsen op de grote rits na; die is nieuw.





Wat is ie mooi geworden en hándig.
Veel ruimte en bovendien heel trendy!